شمارهٔ ۱۱۳۴

قافیه: نی۷ بیت

اگر زروی نگارین تو پرده برداریدر این دیار دل و دین بجای نگذاری

دلی نشد که ندیده زچشمت آزاریبلی زترک نیاید بجز ستمکاری

ستان بکف زچه صف برزده است مژگانتاگر نه چشم تو راهست قصد خونخواری

کس از خدنگ قضا جان نمیبرد گوئیزابروان تو آموخته کمانداری

تو را که معجز عیسی نهان بود در لبزچشم خود نکنی از چه رفع بیماری

بسر اگر نهدم تاج غیر خودش نبودبآن خوشم که تو تیغم بفرق بگذاری

بکیش ما نبود سرفراز آشفتهمگر سری که بمیدان عشق بسپاری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر زیبایی و تاثیرات عمیق چشمان معشوق است. شاعر از معشوق می‌خواهد که اگر پرده از زیبایی‌هایش بردارد، دل و دین همگان را می‌گیرد و کسی نمی‌تواند از آزار چشمان او فرار کند. او به قدرت عشق و تاثیر آن بر روح و جان انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر معشوق بخواهد، می‌تواند با نگاهش بیماری‌ها را درمان کند. در نهایت، شاعر اعلام می‌کند که حتی اگر تاجی بر سرش نهد، خوشحال است که در عشق، برای معشوق فداکاری کند. به طور کلی، شعر به وصف ویژگی‌های عاشقانه و قدرت عشق می‌پردازد.