شمارهٔ ۱۱۲۹

قافیه: ایی۱۰ بیت

سوختم کس نه دود دید و نه بویپیش خامان حدیث پخته مگوی

میل شیرین زبانی دشمننکنم گرچه دوست شد بدخوی

صبری ایشیخ بادیه فرساخانه دل چو هست کعبه مجوی

تشنه در احتمال آب بمردجاری آب فرات اندر جوی

رندی و زهد و عشق و حکمت و دینآب و آتش شمار و سنگ و سبوی

نبود درس عشق در دفترگو بیا این ورق در آب بشوی

روزی ای شهسوار عرصه حسنپیش چوگانت اوفتم چون گوی

عارفان در سماع روحانیصوفیان در طلب بها یا هوی

بکنی ذکر آن لب آشفتهبذله های لطیف و نغز بگوی

چون نویسی مدیح حیدر رامشک از کلک تو بگیرد بوی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر تجربیات عمیق عارفانه و عشق به حقیقت است. شاعر به مسائلی چون عشق، زهد، حکمت و دین اشاره می‌کند و بر اهمیت صبر و استقامت در مواجهه با مشکلات تأکید می‌ورزد. او به دلتنگی و نیاز به درک عمیق‌تری از معانی زندگی و عشق اشاره دارد و با اشاره به چالش‌های درونی، پیشنهاد می‌کند که برای درک واقعی عشق و حقیقت، باید از ظواهر گذشت. اسطوره‌هایی چون حیدر (علی) نیز در این شعر به مدح کشیده شده‌اند و شاعر به زیبایی‌های روحانی و جاذبه‌های عشق اشاره می‌کند. در نهایت، شعر دعوت به تفکر عمیق و جستجو برای حقیقت می‌کند.