شمارهٔ ۱۱۱۰
سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانیاز این حیرت مرا ای خضر رحمت کن که برهانی
سرا پا چون شدم زنجیری زلف پریشانشنه بینی در وجودم یکسر مو جز پریشانی
برهمن راندم از بتکده شیخ از در کعبهکه عاریت پرستانم من و ننگ مسلمانی
فلاطون در خم حکمت نشست از کثرت دانشبعصر خویشتن منهم فلاطونم بنادانی
دلا پیمان زاهد بشکن و پیمانه ای بستانمهل تا شهره شهرم کند از سست پیمانی
زجور دهر و کید اختر آشفته بجانستیمگر زنجیر عدل صاحب دوران بجنبانی
امام مهدی قائم ولی و حجت و حاکمکه جای یازده جز او نمیشاید که بنشانی