شمارهٔ ۱۰۲۶

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: امافتاده۱۱ بیت

ز مویت سنبل بویا شکستهز رویت لاله حمرا شکسته

رخت کرده کساد گل بگلزارقدت سرو سهی را پا شکسته

غلامان سر کوی تو غلمانبهشتت جنت حورا شکسته

دلم بشکست چشم مستش و گفتکه مستی شیشه صهبا شکسته

که پیوست آن شکست طره با همبنام ایزد چه پا برجا شکسته

نکردت رخنه در دل از چه شیریناگر چه کوهکن پارا شکسته

باوج آسمان عشق جبریلپر و بال جهان پیما شکسته

زسنگ انداز بام قلعه عشقسر نه گنبد مینا شکسته

دل آشفته را میمانی ایزلفکه می آئی زسر تا پا شکسته

کلاهی دارم از خاک در دوستکه تاج قیصر و دارا شکسته

سپاه خصم را درویش این دربی‌من همت مولا شکسته

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و عشق می‌پردازد و با تصاویری هنرمندانه، شکست‌ها و آسیب‌هایی را که عشق و زیبایی به انسان وارد می‌آورند، به تصویر می‌کشد. شاعر از نمادهایی چون موی سنبل، لاله‌های رنگین، و قامت سرو استفاده می‌کند تا به زیبایی معشوق اشاره کند، در حالی که با کلماتی چون "شکسته" و "کساد"، وضعیت دل و احساسات خود را نیز بیان می‌کند. او به تضاد عشق و رنج اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که عشق می‌تواند هم زیبا و هم دردناک باشد. در نهایت، شاعر به یادآوری محبوبش و احساساتی که به او دارد، می‌پردازد و به ضعف‌ها و شکسته شدن‌های درونی خود اشاره می‌کند.