شمارهٔ ۸ - اندیشه وصل

قافیه: ربایدکرد۸ بیت

از سر کوی تو یک چند سفر باید کردز دل اندیشهٔ وصل تو به در باید کرد

ماه رخسار تو گر سر زند از عقرب زلفصنما گردش یک دور قمر باید کرد

در ره عشق بتان دست ز جان باید شستطی این وادی پر خوف و خطر باید کرد

بر سر کوه ز دست تو مکان باید جستگریه از دست غمت تا به سحر باید کرد

پیش از آنی که جهان گِل نکند دیدهٔ منمشت خاکی ز غم یار به سر باید کرد

در قمار ره عشقش سر و جان باید باختعمدا اندر سر این کار ضرر باید کرد

چشم مستش ز مژه تیر بر ابرو پیوستترک مست است و کماندار حذر باید کرد

عارفا گوشهٔ عزلت مده از کف که دگراز همه خلق جهان صرف نظر باید کرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد و رنج ناشی از آن است. شاعر بیان می‌کند که برای رسیدن به وصل محبوب، باید سفرهای زیادی انجام داد و از دل بر آرزوها دست برداشت. او از زیبایی‌های محبوب خود می‌گوید و تأکید می‌کند که در مسیر عشق، باید خطرات زیادی را تحمل کرد. شاعر به احساساتش اشاره کرده و می‌گوید که باید گریه کند و غم یار را به دوش بکشد. همچنین، او از اهمیت باختن در قمار عشق و رهانیدن خود از دنیا می‌گوید و در نهایت نصیحت می‌کند که عارفان نباید از تنهایی و عزلت دست بردارند و باید از دنیای مادی صرف‌نظر کنند.