شمارهٔ ۴۵۵ - در مدیح
آنی که گر بخواهی از اقبال و سروریتری ز آب و خشکی از آتش برون بری
داری مفرحی که دهد روح را غذاسازی طریفلی که کنی دیو را پری
دست مبارک تو بخواهد همی درستاز خط راست نامهٔ شکل صنوبری
یارب چه طالعست که خود بیمعالجتبیمار به شود چو تو زان راه بگذری