شمارهٔ ۴۵۴ - فیالموعظة
چهار چیزست آیین مردم هنریکه مردم هنری زین چهار نیست بری
یکی سخاوت طبعی چو دستگاه بودبه نیکنامی آن را ببخشی و بخوری
دو دیگر آنکه دل دوستان نیازاریکه دوست آینه باشد چو اندرو نگری
سه دیگر آنکه زبان را به گاه گفتن زشتنگاه داری تا وقت عذر غم نخوری
چهارم آنکه کسی کو به جای تو بد کردچو عذر خواهد نام گناه او نبری