شمارهٔ ۳۹۹ - در مدح سلطان ملکشاه ثانی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ین۶ بیت

شادباش ای خسرو عادل عماد دین و داددیر زی ای ناصر جاه امیرالموئمنین

ای ملکشاه معظم ای خداوند جهانای تو دارای زمان و ای هم تو دارای زمین

خسروانت زیر فرمان پهلوانان زیر حکمآفتابت زیر رایت آسمان زیر نگین

روز بخشش آفتابی جام زرین بر یساروقت کوشش آسمانی تیغ هندی بر یمین

ای ترا تا مرغ و ماهی مهر بیعت بر زبانوی ترا تا آب و آتش داغ طاعت بر سرین

ای نظام آفرینش بسته در انصاف توهر زمان از آفرینش بر تو بادا آفرین

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خسرو عادل، ملکشاه، تبریک می‌گوید و او را به عنوان امیرالمؤمنین و حاکمی بزرگ ستایش می‌کند. شاعر از عظمت و قدرت او در مدیریت زمان و زمین سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که زیر فرمان او، پهلوانان و بزرگانی گرد آمده‌اند. همچنین، شاعر به ارتباط او با طبیعت و زندگی، همچون پرندگان و ماهی‌ها اشاره می‌کند و او را به عنوان نظام‌دهنده آفرینش و عامل انصاف توصیف می‌نماید. در نهایت، برای او آرزوی موفقیت و افتخار می‌کند.