شمارهٔ ۲۳۱ - در نکوهش فلک

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: هد۴ بیت

آسمان آن بخیل بدفعلستکه ازو جز که فعل بد نجهد

نان و آبش مخور که هرکه خوردهرگز از دست او به جان نرهد

خاک از او به که گر کسی به مثلمشتکی جو به نزد او بنهد

چون کریمان از او قبول کندپس به هر دانه بیست باز دهد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف شخصیتی بخیل و بدفعل می‌پردازد که تنها کار ناپسند انجام می‌دهد. او هشدار می‌دهد که نباید از نان و آب او استفاده کرد، زیرا کسی که از او بهره‌مند شود، از خطرات او در امان نخواهد بود. خاک را نیز بر او ترجیح می‌دهد، زیرا حتی اگر کسی به او چیزی بدهد، به جای پاداش مناسب، کمتر از آنچه استحقاق دارد، به او می‌دهد. در پایان، poet اشاره می‌کند که تنها اگر کریمان از او چیزی بپذیرند، او ممکن است پاسخ بهتری داشته باشد.