غزل شمارهٔ ۶۵
زلف تو تکیه بر قمر داردلب تو لذت شکر دارد
عشق این هر دو این نگار مرابا لب خشک و چشم تر دارد
پرس از حال من ز زلف خبرزانکه از حالم او خبر دارد
آنکه روی تو دید باز از عشقنه همانا که خواب و خور دارد
خاک پای ترا ز روی شرفانوری همچو تاج سر دارد