غزل شمارهٔ ۲۸۲
دلم بردی نگارا وارمیدیجزاکالله خیرا رنج دیدی
به جان چاکرت ار قصد کردیبحمدالله بدان نهمت رسیدی
خطا گفتم من از عشقت به حکمتمعاذالله که از من این شنیدی
نیابد بیش از این دانم غرامتکه خط در دفتر جانم کشیدی
کنون باری به وصلت درپذیرمچون با این جمله عیبم درخریدی