غزل شمارهٔ ۲۶
ای یار مرا غم تو یارستعشق تو ز عالم اختیارست
با عشق تو غم همی گسارمعشق تو غمست و غمگسارست
جان و جگرم بسوخت هجرانخود عادت دل نه زین شمارست
جان سوختن و جگر خلیدنهجران ترا کمینه کارست
در هجر ز درد بیقرارمکان درد هنوز برقرارست
ای راحت جان من فرج دهزان درد که نامش انتظارست
در تاب شدی که گفتم از توجز درد مرا چه یادگارست