غزل شمارهٔ ۱۸۱
تا به مهر تو تولا کردهاماز همه خوبان تبرا کردهام
هر غمی کاید به روی من ز توجای آن در سینه پیدا کردهام
کی فرود آید غمت جای دگرچون من اسبابی مهیا کردهام
در بهای هر غمی خواهی دلیوانگهی گویی محابا کردهام
بس که در امید فردا در غمتبا دل مسکین مدارا کردهام