شمارهٔ ۱۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ابگیر۵ بیت

شاها قیاس بخت خود از آفتاب گیرعالم به تیغ دولت و رای صواب‌گیر

کاوس وار تاختنی کن سوی ختنصد گنج چون خزانهٔ افراسیاب گیر

آباد کرده‌ای همه عالم به عدل خویشاز تیغ خویش خانهٔ اعدا خراب‌گیر

چون بنگری به طالع خویش و دعا کنیطالع خجسته‌گیر و دعا مستجاب گیر

گه اسب تاز و گاه نشاط شراب کنگه‌گوی باز و گاه به‌کف بر شراب‌گیر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف و توصیه‌هایی درباره شانس، سرنوشت و قدرت حاکمیت می‌پردازد. شاعر از شاه می‌خواهد که به بخت خود توجه کند و از ویژگی‌های مثبت مانند خرد و قدرت دولت استفاده کند. همچنین او را به سفر و جستجو به سمت سرزمین‌های دور مانند ختن تشویق می‌کند و تأکید می‌کند که باید در کنترل و اداره جهانی که آباد کرده، به مقابله با دشمنان بپردازد. در نهایت، او به جنبه‌های لذت و شادمانی زندگی اشاره می‌کند، مانند دوچرخه‌سواری، نوشیدن شراب و بازی با گوی، که نشان دهنده‌ی توازن بین کار و لذت است.