شمارهٔ ۱۳۷
تا شه عالم به بهروزی و پیروزی رسیدباغ پیروزی شکفت و صبح بهروزی دمید
کرد باید سروران را در چنین روزی نشاطخورد باید بندگان را در چنین وقتی نبید
فرخ آمد طلعت سلطان برین فرخنده باغهرکه او را دید بیشک صورت اقبال دید
شاه سنجر پادشاه عالم پیروز بختکایزد جان آفرین از آفرینش آفرید
نام او مشهور گشت از مرز چین تا قیروانبنده گشت او را هر آن خسرو که نام او شنید
چون به ملک اندر قدم بر تخت سلطانی نهادملک با او شد مقیم و تخت با او آرمید
ایزد او را دادگنج و ملک و لشکر در جهانزانکه گنج و ملک ولشکر در جهان او را سزید
شد مظفر چون ز نعل مرکبانش روز رزمدر عراق و در خراسان گَرد برگردون رسید
تخت و بخت دشمنان را هر دو از هم درگسستچون به یک حمله مصاف دشمن ازهم بر درید
نیزهٔ او در صف هَیْجا در نُصرت گشادبود گفتی نیزهٔ او قفلِ نصرت را کلید
گر شوند امروز پیدا رستم و اسفندیارهر دو نتوانند در میدان کمان او کشید
چون به جنگ اندر شود رخشان سِنان و ناچخشبا سِنان و ناچخ او شیر نتواند چَخید
مار نتواند گَزیدن تا نیاید نزد مردکین او ماری بود کز دور بتواند گزید
ملک او از طعنهٔ خصمانکجا یابد خللآب دریا از دهانِ سگ کجا گردد پلید
جَنَّتی شد هرکجا ابر وفاق او گذشتدوزخی شد هرکجا باد خلاف او وزید
کین او چون دام گشتُ و دشمنان را پایْ بستوهم او چون تیغگشت وگمرهان را پی برید
ای جهانداری که همچون خضر جاویدان بماندهرکه او از آب اقبال تو یک شربت چشید
بو نافع تر ز باران بهاری کشت راقطرهای کز آب جودت بر کف مفلس چکید
از همه شاهان گیتی سایهٔ یزدان توییسایهٔ انصاف برگیتی تو دانی گسترید
شاهِ ملکافروزِ لشکردار در عالم توییکارهای ملک و لشکر را تودانی پرورید
هرکه او از چنبر پیمانت بیرون برد سرسرو او از بیم شمشیر تو چون چنبر خمید
مایهٔ اقبال هرکس دولت پیروز توستگشت مُقْبِل هرکه او را دولت تو برگزید
بر زمین بیعدل تو یک مور نتواند گذشتدر هوا بیامر تو یک مرغ نتواند پرید
هرکسی را از چمیدن وز چریدن چاره نیستهرکسی در خدمت تو هم چمید وهم چرید
گر به زر باید خریدن گوهر دریا و کانگوهر مدح و ثنای تو به جان باید خرید
تا چو روی دوستانت سرخ باشد ارغوانتا چو روی دشمنانت زرد باشد شنبلید
سبز باداگلبن عمرت که هر روز از طربصد هزاران گل بر آن گلبن بخواهد بشکفید
از گل مهر تو احباب تو را بادا نسیمزانکه خار کینه ی تو در دل اعدا خلید
باد بخت تو بهکام و باد ملک تو مدامباد رای تو رفیع و باد عیش تو مدید