شمارهٔ ۶

قافیه: الت۴ بیت

ای شمع آسمانی پروانه جمالتهر دیده ئی و مهری از خاتم مثالت

جمشید کیست، مرغی در آشیان ملکتخورشید چیست، ماهی برخیمه کمالت

هر شب برسم تحفه، از مجلس کواکبمه در طبق در آرد، نو باوه جلالت

با رنگ لب حسامت، سر تا قدم زبان شداسرار گفت خواهد، با جان بدسگالت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی زیبایی و عظمت معشوقی است که به عنوان یک شمع آسمانی و با چهره‌ای دلربا توصیف شده است. شاعر از روشنی وجود او و تأثیراتی که بر دیگران می‌گذارد سخن می‌گوید. او با استفاده از تشبیهات مانند جمشید و خورشید به وصف مقام و کمال معشوق می‌پردازد. هم‌چنین اشاره‌ای به زیبایی‌های شب و کواکب دارد که تحفه‌هایی برای او به ارمغان می‌آورند. در نهایت، اشاره می‌شود که زیبایی و محبت او زبان را ناتوان کرده و به افشای اسرار دل و جان شاعر می‌انجامد.