شمارهٔ ۱۶

قافیه: راست۹ بیت

ای وزیری که گوش هوش تو رااز پس پرده ی قضا خبر است

دیده ی فطنت تو می بیندهرچه ایام را به پرده در است

پرده های رواق کردونتشده محرم چو پرده های دراست

غیب همخوابه فراست توستگرچه خاتون پرده ی قدر است

خوش نوائی است صیت تو لیکنزخمه اکنون ز پرده دگراست

پرده از روی کار باز مگیرکه در او چشم خورده ی دگراست

کنه پرده دار بی معنی استکه بر این پرده طعنه را گذر است

نقش آن خام قلتپان دیدندیده را همچو پرده بصر است

پرده نام و ننگ من بدریدنیست این پرده دار، پرده دراست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وزیر اشاره دارد که آگاهی و بصیرت او از وقایع پنهان اطرافش است. او می‌تواند واقعیت‌ها را فراتر از ظاهر ببیند و به عمق مسائل پی ببرد. اما او را از این می‌ترساند که پرده‌ها و موانع ممکن است او را از حقیقت دور کنند. شاعر به اهمیت هوشیاری در درک واقعیات می‌پردازد و هشدار می‌دهد که نباید اجازه داد که غفلت یا نادانی مانع از دیدن حقایق شود. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که شناخت عمیق، فراتر از نام و ننگ، اصل و حقیقت را در زندگی نمایان می‌سازد.