شمارهٔ ۶۴

قافیه: ارد۴ بیت

باز مرا عشق کهن تازه شدباز ز من شهر پر‌آوازه شد

دل ز برم رخت سفر بار کردجان ز پی‌اش تا درِ دروازه شد

رنج دل سوخته از حد گذشتدرد دل ریش ز اندازه شد

عشق اثیر ار چه کهن گشته بودمژده شما را که ز سر تازه شد