شمارهٔ ۹۷۶
تاچند وصل روی تو ایمه طلب کنیمروزی بدود دل ز فراق تو شب کنیم
تا چند جام لعل نهد لب بلب مراما کاسه های دیده ز خون لب بلب کنیم
مارا که دل چو غنچه ز محنت شکسته اندبا دلشکستگی چه هوای طرب کنیم
دور از قد تو چو نخل تو گرییم خون دلچندانکه خار بادیه نخل رطب کنیم
هر ذره یی ز عکس جمال تو قبله ایستگر رو کنیم سوی بتان زین سبب کنیم
وقت است کز هوای تو ای کعبه مرادمجنون شویم و روی بملک عرب کنیم
اهلی نهاد روی ادب بر ره سگتگر بی ادب زید بهلاکش ادب کنیم