شمارهٔ ۹۷۰

قافیه: بکنیم۵ بیت

آنچنانم ز فراقت که ندانم چکنمجان دهم یا بامید تو بمانم چکنم

بی لبت بر دل خود خنجر چون آب زدمگر بدین آتش دل را ننشانم چکنم

رخ چرا تا بد از افغان من خسته طبیبگر باو درد دل خود نرسان چکنم

شربت صبر اگر چاره بیمار دل استمن که صبر از لب شیرین نتوانم چکنم

منم و جان خرابم ز غم او اهلیوان هم اندر قدمش گر نفشانم چکنم