شمارهٔ ۹۵۸

قافیه: اغینکشیدیم۵ بیت

من از محرومی خود یا زرشک محرمان سوزمز غمهای تو میرم یا ز طعن بی غمان سوزم

ز بس داغ دل خود و سوز درون همنشینانمنسوزم بهر خود چندانکه بهر همدمان سوزم

زکات حسنت ای یوسف نگاهی سوی من میکنمهل کز حسرت وصل تو چون بیدر همان سوزم

چرا حور و پری خود را مقابل با تو میسازندچه نا انصافیست این، وه کزین نامحرمان سوزم

ز مغز استخوان اهلی چو شمعم مرهم داغ استوزین مرهم بداغ حسرت بیمرهمان سوزم