شمارهٔ ۸۳۶
بسنگی دوستان را یاد میداربگو دشمن چو سگ فریاد میدار
گرفتار تو ای گل صد هزارندتو خود را همچو سرو آزاد میدار
به خسرو گوی ای شیرین خدا راکه شرم از کشتن فرهاد میدار
تن ویران عمارت کی پذیرددل ویران بعشق آباد میدار
بیاد دیگران صد جام خوردینکردی یاد اهلی یاد میدار