گنج

شمارهٔ ۲۶۷

روی تو مصحفی است که در آن خوبی استخال تو آیتی است که در شان خوبی است
جان جهان، ملاحت روی تو تازه کردخوبی است جان عالم و آن جان خوبی است
طغرای ابرویت چو مه نو تمام کردمنشور دلبری که ز دیوان خوبی است
آهسته ران که توسن حسن تو پست ساختجولان هرکه در سر میدان خوبی است
رخسار دل‌فروز تو زان لعل پرنمکاین معدن ملاحت و آن کان خوبی است
روی چو آتشت گل باغ جوانی استقد خوشت نهال گلستان خوبی است
سلطان اگر ربود دلش خوبی غلاماهلی غلام اوست که سلطان خوبی است