شمارهٔ ۱۳۶۶
باز دل میبردم عشوه سرو نازیناخنی باز بدل میزندم شهبازی
مرغ دل سر و قدی جست و ز طوبی بگذشتطایر همت ما کرد عجب پروازی
کی شود همنفس و همدم ارباب وفاسرو نازی که نگاهی نکند بی نازی
ایکه چشم تو زند مرغ دل صید به تیرکس چو چشم تو ندید آهوی تیر اندازی
عاشقان در قدمت مور صفت کشته شدندصد هزاران که نیامد ز یکی آوازی
اهلی از شمع محبت کسی افروخت چراغکه چو پروانه سر مست بود جانبازی