شمارهٔ ۱۳۶۱
ای ز جان شیرین تر و زیباتر از حور و پریمن چگویم جان من از هر چه گویم بهتری
آب حیوانی چو پیش چشم من استادهایور خرامی جان من از آب حیوان بگذری
گر ز لعل آتشین یکجرعه افشانی بخاکمرده را خون در رگ افسرده در جوش آوری
جام زر دادی بغیر و خون دل دادی بماایگل رعنا تو با هر کس برنگ دیگری
سوی اهلی میکنی گاهی نگاه از چشم مستباشد از روی کرم یک ره به سویش بنگری