شمارهٔ ۱۳۲۶
از رشگ رخت گر دل گل درد نکردیگل در تب گرم این عرق سرد نکردی
گر عشق خریدار رخ زرد نبودیاکسیر محبت رخ ما زرد نکردی
ایکاش نم از خون دلم خاک گرفتیتا گرد تو خیل و سپهت گرد نکردی
گر آهوی چشم تو نبردی دلم از دستمجنون صفتم از دو جهان فرد نکردی
دورست سگ کوی تو ار مردمی ارنهشب عربده با عاشق شبگرد نکردی
اهلی سگ مرد ره عشقست بمردیگر مرد نبودی سخن از مرد نکردی