شمارهٔ ۱۳۲۱
گر کشد خاطر حزین باریبار خوبان نازنین باری
من که بیمار یک نگاه توامگر نمی پرسیم به بین باری
چون ندارد گریز حسن از عشقعاشقی همچو من گزین باری
چه نشینی بهر فسرده دلیدر دل گرم من نشین باری
جان دهد اهلی از هوای لبتگر کسی جان دهد چنین باری