شمارهٔ ۱۳۱۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارخودکردی۵ بیت

ای اشک جگر سوز که در چشم پر آییبنشین که نمک ریزه دلهای کبابی

یارب که کف پای تو بر دیده که مالدشبها که تو افتاده ز می مست و خرابی

دریاب کزین همنفسان زود برنجیو آنگاه چو من سوخته جویی و نیابی

پروای که داری تو که با حشمت شاهیسرخوش ز می حسنی و مستان ز شرابی

بیداری اهلی بامیدی است که یکشببوسد کف پای تو نه بیند که بخوابی