شمارهٔ ۱۳۰۸
به نظاره جوانان که کسی نیافت سیریمن پیر بس حریصم چه بلاست حرص و پیری
چکنم که چون تو یوسف نتوان خرید وصلتنه بنقد سربلندی نه بمایه فقیری
چو سر وفا نداری مفکن بدام خویشمچه کنی شکار مرغی که ز خاک بر نگیری
نروی بدام زلفش بهوای خویش ایدلکه هزار بار خواهی که بمیری و نمیری
چمن جمال خوبان دو سه روز دلپذیرستتو بهشت عاشقانی همه عمر دلپذیری
من از آهوی دو چشمت شده ام زبون ولیکنبخدا که پیش شیران ننهم سر اسیری
ز جفای تیغ خشمت سر خود گرفت هر کسگذر از تو من ندارم چکنم که ناگزیری
بسگان یار اهلی نتوان برابری کردبشناس قدر خود را مکن اینچنین دلیری