شمارهٔ ۱۲۵۱

قافیه: ادهمده۷ بیت

ای مصور ز کف این تخته تعلیم بنهسجده کن پیش بت ما سر تسلیم بنه

گر سر و دست به میزان محبت داریجان بیک نیم و جهان جمله بیک نیم بنه

ملک راحت طلبی رند و گدا باش چو منورنه سلطان شو و دل بر خطر و بیم بنه

آخر ای چرخ منداینهمه غم بر دل منبار غم بر دل عشاق به تقسیم بنه

تا مرا بنده خود خواند ز غم آزادمخسرو وقتم و گو خط بغلامیم بنه

همنشینان چو به خشت در او جان بدهمبر سر خاک من آن خشت بتعظیم بنه

بنده خاک در سیمتنی شو اهلیبت پرستی مکن و دل ز زر و سیم بنه