شمارهٔ ۱۱۷۷

قافیه: نبستان۷ بیت

ایشوخ پر کرشمه کم التفات منتلخست بی لب شکرینت حیات من

من جرعه حیات هوس داشتم ز خضرخط لبت نوشت بکوثر برات من

آب دهان بخاک فکندی و خضر گفتایخاک رهگذار تو آب حیات من

با آن فسون غمزه چه سنجد فسانه امباطره ات چکار کند ترهات من

چون میرم از هوای تو خوانند عاشقاندرس وفای عشق ز لوح وفات من

عیسی دمی که میکشد و زنده میکنداو را چه غم بود ز حیات و ممات من

اهلی بعشقبازی و منصوبه غمتمجنون که شاه عرصه عشق است مات من