شمارهٔ ۱۱۴۶
گر نه کافر بچه یی آتش دل تیز مکنکعبه بر هم مزن آتشکده انگیز مکن
مرهم ریش دلم کز سخن تلخ کنیباری از خنده پنهان نمک آمیز مکن
ایکه در گلشن حسنی و جوانی سرمستتکیه بر نازکی سبزه نوخیز مکن
خون من هم ز دل و دیده من باز طلبپرسش قتلم از آن غمزه خونریز مکن
یا بنه دل بگرفتاری و محنت اهلییا نظر در سر آن زلف دلاویز مکن