شمارهٔ ۱۱۱۷
اگر تو دور کنی از درم صبور شومولی خدا نگذارد که از تو دور شوم
سرم ز سجده این در چه خوش حضوری یافتخوش آنکه خاک درت از سر حضور شوم
شبی چو آبحیات از درم درآ ای شمعکه گرچه ظلمت محضم تمام نور شوم
باختیار چرا در رهت نگردم خاککه در فراق تو خاک از سر سرور شوم
تو بدگمان مشو ایگل که من نه آنمرغمکه گر بخلد روم بیتو صید حور شوم
سگ رقیب تو غافل ز حلم شیران استمباد آنکه ز غیرت بر او غیور شوم
برغم کج نظران جرعه یی به اهلی بخشکه از شراب تو مست می طهور شوم