شمارهٔ ۱۱۰۴
گیریم که خود خار بلا اینهمه کشتیمسر رشته تقدیر بتدبیر نوشتیم
دایم دل ما رام بهشتی صفتان استپیداست ازین شیوه که مرغان بهشتیم
زان روی سفیدیم که با نامه سیاهیحرف بد کس بر ورق دل ننوشتیم
باز ی و فکن طرح محبت که بدین شوقخاک سر کوی تو بخونابه سرشتیم
ساقی ببهشت از عمل خیر رود خلقما را عملی نیست بتقدیر بهشتیم
در کشتی می لنگر شادی چو فکندیمآسوده ز ویرانه این خانه خشتیم
اهلی سگ یاریم نداریم غم از عیباین خوبی ما بس که بچشم همه زشتیم