شمارهٔ ۱۰۹۲
تا یافته ام وصل تو در کینه خویشممشتاق همان حسرت دیرینه خویشم
گر گوش بروزن پی آواز تو خلقندمن گوش بآواز تو در سینه خویشم
سرمست می وصل تو بودیم همه شبمخمور غم مستی دوشینه خویشم
از روی و ریا نیست صفای نظر منمن پاکدل از گوهر آیینه خویشم
اهلی بمن از کین حسودان نرسد غمکاسوده دل از خاطر بی کینه خویشم