شمارهٔ ۱۰۸۹

قافیه: ارندیدیم۷ بیت

چو چاره از غم خونخواره نمییابمجز آنکه جان بدهم چاره یی نمی یابم

بهار عمر خزان کردم از غمت ایگلهنوز فرصت نظاره یی نمی یابم

ز دست جور تو آواره جهان گشتمولیک همچو خود آواره یی نمی یابم

هنوز تیره شبم با هزار مشعل آهشبی که همچو تو مهپاره یی نمی یابم

خوشم بخواری دل با هزار زخم زبانبسختی دل خود خاره یی نمی یابم

شبم نمیرود از غصه خواب اگر روزیملامتی ز ستمکاره یی نمی یابم

بجان دوست که هرگز ز خانقه اهلیصفای محبت میخواره یی نمی یابم