شمارهٔ ۱۰۸۳
ما سایه صفت سوخته وصل تو ماهیمدور از تو ز بیطالعی بخت سیاهیم
گر زندگی ما نه بدلخواه تو باشدبالله که ما زندگی خویش نخواهیم
ما را کشی از هجر خود و زنده کنی بازعیسی روانبخشی و ما زنده گواهیم
بر ما نگهت نیست بجز گوشه چشمیای آهوی چین کشته این نیم نگاهیم
در کوی تو چون کاه بهر باد نلرزیمما کوه غمیم از بد ایام نکاهیم
چون شمع فروغ دل ما ز آتش آهستما زنده ازین دود دل و آتش آهیم
ز آسوده دلی بر در میخانه چو اهلیشاهنشه وقتیم و سگ بنده شاهیم