شمارهٔ ۱۰۷۸
از جهان فردم همین در بند رخسار توامبنده حسنم درین عالم گرفتار توام
از زلیخا کی نیم ای یوسف اکنون جان بکفروز بازارست و من در روز بازار توام
نسبتم با هر خسی ایگل مکن کافتاده استصد هزاران گر بود من مرغ گلزار توام
با وجود حسن رخسارت که شهری مست ازوستمن خراب حسن طبع و مست گفتار توام
همچو گل می میخوری با عاشقان زار خودآخر ای بیرحم من هم عاشق زار توام
مردم بیدرد را مرهم بود از وصل تومن جگر چاک و درون ریش و دل افکار توام
اهلی بیچاره درویشست و تو سلطان حسنبر زبان این نکته چون راند که من یار توام