گنج

شمارهٔ ۱۰۶۴

گمره شدیم بسکه بره مست رفته ایمیارب تو دست گیر که از دست رفته ایم
رفتیم از آستان تو در سجده حرمبا همت بلند عجب پست رفته ایم
پیوسته گشت سلسله ما بکوی دوستاز بس چو مور صف زده پیوست رفته ایم
یاران ز دام عشق گریزان چو ماهی اندما خود به اختیار درین شست رفته ایم
اهلی دل تو چاره مستی چه میکندگو نیست شو که ما و تو از هست رفته ایم