شمارهٔ ۱۰۵۸

قافیه: سترفتهایم۵ بیت

من کز غمت ز دیده می لاله گون خورمگر بیتو لب بلب جام خون خورم

تلخ است زهر مرگ و ز هجر تو تلخ تربی شربت وصال تو این زهر چون خورم

عشقم چنان گداخت که هر کسل نگاه کرددید از برون چو شیشه که خون از درون خورم

چون بیم سر نماند ز دیوانگی چه باککارم از آن گذشت که خوف از جنون خورم

اهلی جفای چرخ ز خونخواریم بکشتتا چند خون ازین قدح واژگون خورم