شمارهٔ ۱۰۴۶
شب وعده داد مست و بره دیده دوختمدل ساختم کباب و نیامد بسوختم
عیبم مکن ز سجده آن روی آتشینکز وی چراغ دولت و دین برفروختم
دیوانه گشتم از ستم این پریوشاناز بسکه چاک خرقه به صد پاره دوختم
بختم فشرد پا بدرت کوری رقیبمیخی عجب بدیده دشمن سپوختم
اهلی ز کشت دهر چو عنقابری نخوردمن مرغ زیرکم که بیک جو فروختم