شمارهٔ ۱۰۴
گویم سیاه بختی ام از دود آه کیستچون خود ستاره سوخته باشم گناه کیست؟
جانی که من کنم که کند همچو کوهکنسنگی که هست درره من پیش راه کیست؟
سر تاقدم در آتش محنت بسوختمیارب چه کردم این اثر دود آه کیست؟
خلقی چو من بروی تو حیران ولی توراخشمی که از نگاه من است از نگاه کیست؟
عذر سگت زناله شب گر نخواستمبس دل که شد کباب زغم عذر خواه کیست؟
اهلی بپرس بهر خدا کفتاب منیار که گشت و شمع که گردید و ما کیست؟