شمارهٔ ۱۰۳۳
غیرت عشق کی هلد، کز ستم تو دم زنمورنه بیکدم از غمت هر دو جهان بهم زنم
ای پی داد میزند آتش آه من علمچند ز آتش ستم بر فلک این علم زنم
جامه دران من از غمت دست خسان بدامنتبیم بود که جیب جان چاک ازین ستم زنم
چاک جگر رقم زند لاله صفت هلاک منچند ز زخم ناخنان بر جگر این رقم زنم
درحرم وصال تو کس ندهد رهم چو سگمن چه سگم که حلقه هم بر در این حرم زنم
کعبه بیک نظر دهد مزد هزار ساله سعیپس همه عمر میسزد در طلبش قدم زنم
اهلی اگر ز گل بود مرغ کمال زاریشمن نه کمم ازو ولی لاف کمال کم زنم