شمارهٔ ۱۰۱۷

قافیه: مشکستهام۶ بیت

سایه صفت ز ماه خود میل وصال میکنمسایه کجا و مه کجا فکر محال میکنم

گر تو بکشتنم خوشی زندگیم حرام بادتیغ بکش که خون خود بر تو حلال میکنم

خواه که سوزیم ز غم خواه که خون کنی دلمشکر غمت بخوشدلی در همه حال میکنم

بردرو بام آن پری بر مزن ایفروشته پرور نه ببرق غیرتت بی پر و بال میکنم

عیب من رمیده دل از صفت پری مکنماه نهان خویش را وصف جمال میکنم

جان ملول من کجا اهلی ازو رسد بوصلبا دل خود حکایتی دفع ملال میکنم