شمارهٔ ۱۰۱۱
ای جگر از تو پر نمک دیده شور بخت همچاک شد از تو جیب جان سینه لخت لخت هم
گرچه رسید نخل تو خوش به کمال نیکوییکی رطبی رسد بما گرفتد از درخت هم
پرتو آفتاب تو سوخت ز تاب یکنظرکوکب تیره بخت ما اختر نیکبخت هم
آه که باغبان گل از پی یکنظر بمنکرد هزار نازکی گفت هزار سخت هم
اهلی خسته کی کشد منت تاج و تخت کیسایه رحمت تواش تاج بسست و تخت هم