شمارهٔ ۲۹ - نگارش عهدنامه
سپس بهر تاراج این تاج و تختنشستند و پیمان به بستند سخت
که در خاک ایران سپارند راهبه روز سپید و به شام سیاه
دلیرانش را خوار و خیره کنندچراغ شبش تار و تیره کنند
به هرجا پرستشگه ایزدیبکوبند یکسر ز نابخردی
نمانند از رازداران دینتن زنده بر جا در آن سرزمین
بدان سان که اندر سمرقند و سغدسپردند جای هزاران به جغد
چنان چون به فرغانه و دشت چاچمساجد شده پر ز ناقوس و خاج
به ایران زمین نیز غوغا کنندمساجد بدل بر کلیسا کنند