شمارهٔ ۲۸ - موافقت انگلیس و تصدیق بر بستن عهد و پیمان
چو روس این سخن گفت با انگلیسبگفتش هلا زود پیمان نویس
که با هم نجوئیم راه دوئینرانیم گفت از منی و توئی
بزودی کنیم این زمین را دو بهرز دشت و که و رود و رستاق و شهر
نه شمشیر بایست و نه تیر تخشنه خمپاره و نه توپ چون آذرخش
که ایرانیان خسته اند از دو کاریکی از نهیب و دوم از فشار
بزودی خورند از دم ما فریبفریب ار نشد راند باید نهیب
نشاید به ایرانیان جنگ خواستکه با مرده پیکار جستن خطاست
همه مردم امروز بی دار و گیربما سفته کوشند و فرمان پذیر