شمارهٔ ۶۸
سهشنبه خواند مرا آن صنم به خانه خویشکه مرهمی نهد از راه مهر بر دل ریش
سه شنبه گشت دوشنبه دوشنبه آدینهکنون بینم آدینه را چه آید پیش
از آن زمان که هلال دو هفته یعنی بدرنهفته چهره ز من از دو هفته باشد بیش
درین دو هفته بود گل به پیش چشمم خاردرین دو هفته بود نوش در مذاقم نیش
شدست جسمم چون چشم مست او بیمارشدست روزم چون طرهاش سیاه و پریش