شمارهٔ ۶
ما می و کو کنار را کرده فدای یک نظربی کمک پیاده ای یا مددسواره ای
گر نظر علی بمن درفکند نظاره ایاز پس مرگ بخشدم زندگی دوباره ای
پیرو دلیل عاشقان آنکه ز نور معرفتپیر خرد بحضرتش کودک شیرخواره ای
از سخنی چو انگبین کرده ز موم نرمترخاطر منکری که شد سخت چو سنگ خاره ای
ما همه کودکان او کارگردکان اودر طلب مکان او خسته ز هر کناره ای
ما پی دفع خواب خوش خواسته از مقام خوداو ز برای خواب ما ساخته گاهواره ای
جز نظر علی در این بستر آفت و مرضپیکر دردمند را نیست علاج و چاره ای
ای نظر علی دلم در ره انتظار توهست پی فدا شدن منتظر اشاره ای