شمارهٔ ۷۱
افتخار جهان جمال الدینای تو را قول و فعل هر دو جمیل
نکته های نهفته در سخنتهمچو اسرار غیب در تنزیل
از برای ثنای طبع تو چرخعقد گوهر گشاده از اکلیل
وز پی چشم حاسد تو شهابعمرها تافته به آتش میل
خاطرت طالبان حکمت رادر بیابان حیرت است دلیل
هر که او هست بر طریق کمالنکند نقض تو به هیچ سبیل
آسمان را کسی نخواند ضعیفبحر را خود کسی نگفت بخیل
گرچه نامت به شعر مشهور استداری از فضل بر جهان تفضیل
دیگران کی به پایه تو رسند؟پشه را کی بود مهابت پیل؟
گرچه نیلی ست آسمان لیکنهیچ نسبت نباشدش با نیل